In de wolken

Van het mooie weer van de laatste tijd raak ik helemaal in de wolken! OkƩ, op dit moment hebben we even te maken met een dipje, maar na regen komt weer zonneschijn, toch?
Lekker hardlopen in een shirtje en korte broek. Wat ben ik dan blij dat ik in Friesland woon: lopend tussen de weilanden met de geur van vers gemaaid gras. Hmmmm, heerlijk!

Van tevoren had ik nooit gedacht dat ik nog zou kunnen hardlopen met 30 weken zwangerschap. Maar ik geniet er intens van zolang het nog kan. En het maakt dat ik ook erg kan genieten van het zwanger zijn. Win-winsituatie!
Het trainen met heuvels viel mij zwaar. Het komt teveel op de spieren aan. Doordat het bekken verweekt door de zwangerschap moeten de (bil)spieren harder hun best doen om de boel stabiel te houden. En daarom gaan ook de tempotrainingen op de baan mij te hard. Ik zou dan wel heel rustig de trainingen kunnen doen, maar ik ken mijzelf. Dus voorlopig even geen trainen met de groep meer maar alleen voor mijzelf.
Op dit moment lukt drie keer in de week 5 kilometer nog goed. Maar de ene dag voelt het minder goed (misschien net een groeispurt van de buik?) en breek ik de training eerder af en een andere keer voelt het erg goed en loop ik 6 kilometer.

image

Afgelopen zaterdag heb ik meegedaan met de Hindeloop in Hindeloopen. Voorlopig even de laatste wedstrijd šŸ˜‰
Het was een wisselvallige dag met een harde wind. Er deden ook minder deelnemers mee dan de vorige jaren.
De warming up van 1,5 kilometer ging lekker dus ik ging de wedstrijd met veel vertrouwen tegemoet. Mijn doel was om lekker ontspannen te lopen en ik wou graag binnen de 30 minuten finishen.
Gelukkig voelde het tijdens de wedstrijd ook goed aan en kon ik een tempo volhouden van 5.25 de kilometer (iets meer dan 11 km/ph). Het is heel apart om nu te vernemen dat je qua conditie veel sneller zou kunnen, maar de spieren het niet kunnen bijbenen. Voordeel is dat het daardoor heel ontspannen is.
De eerste 4 kilometer hadden we het zonnetje erbij, maar de laatste kilometer tegenwind en een bui. Het parcours was iets korter dan 5 kilometer en ik finishte in 25 minuten. Beide doelen gehaald en met een big smile de mooie medaille opgehaald en weer naar huis gereden! Later zag ik dat ik als zesde was geĆ«indigd. Niet slecht voor zo’n ‘zware’ loper, hihi!

image

Happy running!

Advertenties

Met z’n tweeĆ«n over de finish

image

Nu met 25 weken zwangerschap begint de rug wat te protesteren met de intervallen. Met de extra kilo’s begint het zwaartepunt te verschuiven en je looptechniek verandert. Eerst liep ik met een verende techniek en nu lijk ik amper van de grond te komen en zijn de stappen kleiner geworden. Volgens mij is het tijd geworden om me meer te richten op langzamere duurlopen…

Maar voor ik dat doe, heb ik afgelopen zondag meegedaan met een loopwedstrijd: de Ronde van SĆŗdwest FryslĆ¢n. Lekker dichtbij: startend en eindigend op mijn atletiekbaan.
Mijn doel was om de vijf kilometer te lopen in een rustig tempo (minder belastend voor de rug/bekken). Ɯberhaupt zwanger de wedstrijd uitlopen leek mij al geweldig! En dat een gedeelte van het inschrijfgeld naar het KWF gaat is mooi meegenomen!

Het was zonnig weer en er stond een windje. Het was warm genoeg voor een korte broek en t-shirt! Yeah! Met deze wedstrijd kon je ook kiezen voor de 12 of 21 kilometer. Deze groepen startten vijf minuten eerder. Normaal ben ik zenuwachtig voor een wedstrijd, maar met een ander doel voor ogen had ik daar geen last van. Lekker relaxed vertrok ik met de start. Het was best drukkend weer en wou mezelf niet oververhitten. Na Ć©Ć©n kilometer zag ik dat ik 12 kilometer per uur liep en dit tempo beviel me goed. Ik liep mee met de middenmoot. Even later kregen we tegenwind maar ik kon het tempo blijven vasthouden en haalde zo wat groepjes in. Het was genieten geblazen: lekker ontspannen lopen, geen pijntjes en het zonnetje erbij!
Ik kwam achter een dame te lopen met hetzelfde tempo. Toen we weer voor de wind hadden kreeg ze het zwaarder en haalde ik haar in. Voor we de atletiekbaan weer zouden betreden, ging de route door een weiland. Door de cross- en bostrainingen is mij de ondergrond niet onbekend en kon ik mooi ontspannen blijven lopen. Bij Ć©Ć©n bocht stond geen vrijwilliger en ik wist dat de route richting de baan zou gaan. Maar de mannen voor mij namen de bocht niet, dus ik ben ook rechtdoor gegaan. Gelukkig hoorde ik een paar meiden van mijn club roepen dat ik wel moest afslaan. Hier door heb ik 100 meter extra gelopen en kwam weer achter die ene dame uit. Op de baan kreeg ik te horen dat wij streden om de derde plaats. Wat?!? Eerst dacht ik laat haar maar winnen, maar toen ik merkte dat ik nog veel over had, sprintte ik haar er de laatste 200 meter uit en eindigde 10 seconden voor haar op de derde plaats!

Dit had ik in mijn stoutste dromen niet verwacht! 25 weken zwanger en dan een derde plek weten te bemachtigen! De twee dames voor me waren wel een paar minuten sneller, maar om in zo’n ontspannen tempo op het podium te komen had ik niet verwacht. En stiekem smaakt dit naar nog meer wedstrijden…