Ontkalken

Hoe vaak ontkalk jij je lichaam? Volgens De Speld is het dé nieuwe trend en zou je dit vier keer per jaar moeten doen.

Alle gekheid op een stokje, dit is onzin natuurlijk maar er schuilt wel een stukje waarheid in… Sinds drie dagen zit ik thuis met een zweepslag. Tijdens mijn hardlooprondje was het na één kilometer ineens PANG in mijn linkerkuit en was verder hardlopen onmogelijk. Gelukkig hoefde ik maar één kilometer terug te strompelen… Thuis direct gekoeld met een coldpack en met het been omhoog. Mijn fysiotherapeut adviseerde om de eerste paar dagen krukken (bye bye zelfstandigheid) te gebruiken… Ai, dit was dus iets serieus!

Gelukkig zijn de krukken niet meer nodig na wat medical taping. Ook bleek de zwelling mee te vallen, waarschijnlijk omdat ik ook compressiekousen heb gedragen. De fysio schatte in dat ik over drie (!) weken weer kan hardlopen.

En nu, na nog maar drie dagen hihi, heb ik tijd voor ‘ontkalken’. Noem het ontspanning of praktisch bezig zijn, maar ik kom nu aan dingen toe die al een tijd geleden moesten. Waterkoker en koffiezetapparaat ontkalken, alternatief sporten zoals zwemmen of fietsen. En eigenlijk bevalt mij dit wel! Maar of dit na drie weken ook zo zal zijn… Nee, dan sta ik denk ik weer te popelen om te kunnen hardlopen in, hopelijk, heerlijk lenteweer!

Happy running eh… ontkalking 😉

Advertenties

Een jaar verder…

Alweer een dik jaar aan het hardlopen na de zwangerschap. Dan is het wel weer eens tijd voor een nieuwe blog!

Ik zit weer op mijn ‘normale’ loopkilometers, namelijk dik 1000 kilometer in een jaar.

Het tempo zit er ook weer in, maar nu moet ik dit nog langer zien vol te houden…

Ik merk dat sinds ik weer op tempo loop, het lastig vindt om rustig te trainen zodat ik met wedstrijden op mijn snelst kan. Het voelt zo tegendraads om rústig te lopen als je snéller wilt lopen. Maar door te hard te trainen, maak je je spieren juist stuk. Dat is niet de bedoeling! De duurlopen liep ik altijd in een constant en makkelijk tempo, maar om sneller te worden heb ik er tempoblokken aan toegevoegd. Dit houdt in dat ik in het midden van de duurloop een aantal kilometers wat sneller ga. Hopelijk werpt dit zijn vruchten af om zo mijn doel te bereiken van 5 kilometer onder de 20 minuten.

En ik heb nog iets anders toegevoegd: compressiesokken van STOX. Door deze sokken voelen de tempotrainingen en duurlopen nét wat fijner aan. Ik had er eerst een hard hoofd in en dacht dat het een modetrend zou zijn, maar ook ik ben nu overtuigd!

Op de laatste dag van het jaar heb ik meegedaan met de Silvesterloop in Poppenwier. Dit is het vijfde jaar achter elkaar aan dat ik deze loop doe. Het heeft een nostalgische sfeer, want het startschot is afkomstig uit een carbidbus en men heeft geen startnummer maar een stempelkaart. Ik vind dat gewoon wat hebben, hihi!

Er stond die dag een behoorlijke wind, dus een nieuw PR zou er niet in zitten. Tijdens de race liep ik achter de eerste twee heren. Na 4 kilometer werd ik ingehaald door een dame. “Ach, dan word ik maar weer tweede vrouw…” schoot er door mijn hoofd. Maar nu had ik wel iemand om naartoe te werken. En 300 meter voor de finish heb ik haar met een rotgang ingehaald. Er zat nog zoveel in! Daar verbaasde ik mijzelf over. En zo werd ik eerste vrouw en derde overall!

Happy Running!

In de wolken

Van het mooie weer van de laatste tijd raak ik helemaal in de wolken! Oké, op dit moment hebben we even te maken met een dipje, maar na regen komt weer zonneschijn, toch?
Lekker hardlopen in een shirtje en korte broek. Wat ben ik dan blij dat ik in Friesland woon: lopend tussen de weilanden met de geur van vers gemaaid gras. Hmmmm, heerlijk!

Van tevoren had ik nooit gedacht dat ik nog zou kunnen hardlopen met 30 weken zwangerschap. Maar ik geniet er intens van zolang het nog kan. En het maakt dat ik ook erg kan genieten van het zwanger zijn. Win-winsituatie!
Het trainen met heuvels viel mij zwaar. Het komt teveel op de spieren aan. Doordat het bekken verweekt door de zwangerschap moeten de (bil)spieren harder hun best doen om de boel stabiel te houden. En daarom gaan ook de tempotrainingen op de baan mij te hard. Ik zou dan wel heel rustig de trainingen kunnen doen, maar ik ken mijzelf. Dus voorlopig even geen trainen met de groep meer maar alleen voor mijzelf.
Op dit moment lukt drie keer in de week 5 kilometer nog goed. Maar de ene dag voelt het minder goed (misschien net een groeispurt van de buik?) en breek ik de training eerder af en een andere keer voelt het erg goed en loop ik 6 kilometer.

image

Afgelopen zaterdag heb ik meegedaan met de Hindeloop in Hindeloopen. Voorlopig even de laatste wedstrijd 😉
Het was een wisselvallige dag met een harde wind. Er deden ook minder deelnemers mee dan de vorige jaren.
De warming up van 1,5 kilometer ging lekker dus ik ging de wedstrijd met veel vertrouwen tegemoet. Mijn doel was om lekker ontspannen te lopen en ik wou graag binnen de 30 minuten finishen.
Gelukkig voelde het tijdens de wedstrijd ook goed aan en kon ik een tempo volhouden van 5.25 de kilometer (iets meer dan 11 km/ph). Het is heel apart om nu te vernemen dat je qua conditie veel sneller zou kunnen, maar de spieren het niet kunnen bijbenen. Voordeel is dat het daardoor heel ontspannen is.
De eerste 4 kilometer hadden we het zonnetje erbij, maar de laatste kilometer tegenwind en een bui. Het parcours was iets korter dan 5 kilometer en ik finishte in 25 minuten. Beide doelen gehaald en met een big smile de mooie medaille opgehaald en weer naar huis gereden! Later zag ik dat ik als zesde was geëindigd. Niet slecht voor zo’n ‘zware’ loper, hihi!

image

Happy running!

De charme van herfst

Nu de zomer weer voorbij is en de herfst zich aandient, zie ik minder mensen hardlopen. Het koudere en natte weer is minder uitnodigend, maar heeft zeker ook z’n charmes!

image

De voordelen die het hardlopen allemaal heeft (fitter voelen en zijn, betere weerstand etc.) geldt óók in de herfst! Dus waarom op de bank zitten als je ook aan je gezondheid kunt werken? En ik weet zeker dat het fijner voelt als je op de bank zit ná een rondje hardlopen…

De temperatuur rond de twaalf graden is perfect om hard te lopen.  Als je op de bank zit en dan naar buiten gaat, voelt het buiten koud aan. Maar als je in beweging bent voelt het ideaal: niet te warm en niet te koud. En soms krijg je als bonus een lekker verfrissend buitje over je heen. Een thermoshirt met lange mouwen  en een capri- of lange broek is meestal voldoende om het niet te warm te krijgen. Een hardloopjasje is ook handig in dit seizoen wat de wind tegenhoudt en waterafstotend is.

Omdat het kouder is, moet je wel wat meer tijd uittrekken voor de warming up. Het duurt wat langer voordat je lichaam warm is. Ga gewoon lopen, dan word je vanzelf warm 😉

image

Happy running!

3 in 1

Pfff, eindelijk een moment gevonden om weer even te bloggen. Het is altijd weer even opstarten na de vakantie. Maar inmiddels heb ik alweer 4 weken lesgeven achter de rug, heb ik mijn taak als teamcaptain bij de Millenniumloop volbracht en is mijn nog te doen-lijstje voor de bruiloft bijna afgewerkt! En ook de looptrainingen en wedstrijden zijn weer opgepakt… In deze blog een korte samenvatting van 3 wedstrijden.

Sneek-Bolsward-Sneek
Zaterdag 29 augustus werd de 46e editie van Sneek-Bolsward-Sneek georganiseerd. Het was erg warm en benauwd die dag. Maar de benen voelden goed aan (van de knieblessure had ik geen last meer) en ik had er zin in!

Ik deed mee met de 5 kilometer. Meestal met wedstrijden begin ik te snel en moet ik het later gelden. Mijn doel was om rustig te beginnen en om na drie kilometer te versnellen.
De lopers van de 5 en 10 kilometer startten samen. De eerste 300 meter werden afgelegd op de atletiekbaan van AV Horror. Ik liep rustig mee met de middenmoot. Na 2 kilometer begon ik last te krijgen van de warmte. Precies op de helft moesten de lopers van de 5 omkeren, weer terug naar de atletiekbaan. Dit stuk hadden we voor de wind, maar doordat het benauwd was kon ik niet veel versnellen. Dankzij het omkeerpunt had ik wel in de gaten dat ik in de voorhoede liep. Voor mij liep een vrouw met hetzelfde tempo en ik probeerde de afstand tussen ons kleiner te maken.

Tijdens de laatste kilometer kreeg ik last van mijn rechterknie en de afstand tussen de vrouw en mij werd groter. De laatste 300 meter moest weer over de atletiekbaan en toen kreeg ik van de speaker mee dat de vrouw en ik de eerste twee vrouwen waren. Op de baan zat ik inmiddels weer vlak achter haar, maar ik wist niet hoeveel zij over had. Ik was bang dat als ik haar voorbij zou snellen, dat ze mij weer in zou halen. Met de laatste 100 meter durfde ik het aan en sprintte haar eruit. Yeah, eerste vrouw geworden! Met de tijd, 22.45, was ik niet tevreden, maar doordat iedereen last had van de warmte ben ik toch blij met het resultaat!

image

Millenniumloop
Een week later werd de (voor de laatste keer helaas) Millenniumloop georganiseerd. Dit in het kader van het 2015Festival. Met de loop en het festival wordt geld opgehaald voor het goede doel: www.thehungerproject.nl. Dit jaar deden er 60 (!) teams mee. Elk team legt in estafettevorm 105 kilometer af door het mooie Súdwest Fryslân! Mijn taak als teamcaptain was het team bij elkaar sprokkelen en de tijdschema’s in orde maken zodat de teamleden wisten waar en hoe laat ze moesten wisselen. En ze voorzien van de startnummers en dat er fietsers waren om hen te begeleiden.

De start was om 7 uur en de dag begon al regenachtig. Maar de sfeer en het zonnetje wat zich zo nu en dan liet zien, maakte veel goed! Bij elk wisseling stond wel een muziekkorps of bandje. Super dat jullie er waren ook al regende het!
De organisatie verdient ook alle lof: het was allemaal weer dik voor mekaar! Duidelijke wegmarkeringen, voldoende vrijwilligers en drinkposten.
Ik wisselde mijn vriend af in Nijland en daar begon ik aan mijn rustige duurloop van bijna 13 kilometer. Begeleid door mijn vader als fietser. De eerste paar kilometer hebben we twee hoosbuien op onze kop gekregen, maar daarna scheen de zon weer en konden we mooi opdrogen.

Mijn doel was om 10 km/ph te lopen, maar het ging zo lekker dat deze dag 12 km/ph goed voelde. Eigenlijk is de Millenniumloop geen wedstrijd en daardoor kun je mooi genieten van de omgeving, muziek en de mooie sport die je samen met honderden mensen op dat moment aan het beoefenen bent. En allemaal voor hetzelfde doel!
De 12,6 kilometer heb ik afgelegd met een hele grote big smile!

image

Heit en ik

image

Slach om Reahûs
En weer een week later, op 13 september, de volgende wedstrijd. Twee jaar geleden deed ik voor het eerst mee aan deze wedstrijd. Ik had toen de tweede prijs en de 6 kilometer afgelegd in bijna 28 minuten. Mijn doel was, dat raad je vast wel, om deze keer sneller te zijn. Maar een negatief stemmetje had de overhand deze dag. Die zei dat ik deze week hard had getraind en dat ik er beter niet aan kon beginnen… Gelukkig heb ik er niet naar geluisterd! Wat een prachtige nazomerwedstrijd was het! Ik kon nog heerlijk in een hemdje en korte broek lopen. En met mijn startnummer 1000 (tevens de laatste, de mensen na mij moesten zonder) moest het helemaal goed komen!

Na de start ging ik wel te snel weg en toen ik dit zag op mijn horloge, vertraagde ik wat. Ik startte helemaal vooraan en geen enkele vrouw haalde me in. Het was warm deze dag, maar genoot van de route door de mooie weilanden van Friesland. Na een stuk door het gras zakte mijn tempo een beetje. Gelukkig was er een waterpost. Ik zag geen vrouw achter me lopen en nam de tijd om wat te drinken. De laatste kilometer was een roes. Mijn concurrentie lag ver achter mij, maar ik probeerde weer wat te versnellen. Door de warmte ging dat lastig en ik kreeg ook last van een blaar. Op het eind een kleine sprint en direct daarna snel een slok water! En BAM! mijn doel behaald: bijna twee minuten sneller dan twee jaar geleden! En een eerste prijs! Me happy!

image

Just do it!

Na een heerlijke vakantie is het weer tijd geworden om het gewone ritme op te pakken. Van lekker ongepland en op onbekende plaatsen hardlopen weer terug naar een gestructureerde trainingsweek.

In deze zomervakantie heb ik met vriendlief twee weken in de Dordogne gekampeerd. Gelukkig had ik geen Runners Knee. Het bleek de buitenste knieband te zijn. En met het hardlopen gebruik je die bijna niet! Dus toen de ergste pijn over was, heb ik het hardlopen (op een rustig tempo) weer opgepakt. Yeah! De hardloopschoenen konden mee op vakantie!
Na een paar dagen bijkomen van de reis en wennen aan het warmere weer, heb ik de hardloopschoenen aangetrokken en een willekeurig pad genomen. Ik kan zo genieten van nieuwe plekjes ontdekken! Tijdens mijn ‘reis’ van 5 kilometer kwam ik langs twee meren. Het pad was heuvelachtig en bezaaid met kiezelstenen. De dag erna heeft mijn vriend dezelfde route gelopen.

image
Eén van de meertjes
image
De ondergrond

Tijdens onze kampeervakantie gingen we ongeveer om de dag hardlopen. Niet omdat het moest, maar omdat we er zin in hadden. ’s Avonds koelde het mooi af en het voelt zo lekker na de tijd als je hebt gelopen en weer nieuwe weggetjes hebt ontdekt. In een nieuwe omgeving gebruik je al je zintuigen optimaal. Thuis ligt de focus vooral op het lopen zelf: hoe snel gaat het, hoe voelt het. Op vakantie lag de focus op de omgeving en de voetjes gingen vanzelf wel.

Na de vakantie, of sommige tijdens, houden veel hardlopers ermee op. De bikini-tijd is weer voorbij of de tijd vinden ze er niet meer voor. Zo jammer! Alles wat je hebt opgebouwd vervalt dan weer: je conditie en de kilometers die je in één keer al kunt afleggen.
Het wordt ook weer kouder, maar  hardlopen in de herfst en winter heeft ook zijn charmes: het geeft een voldaan gevoel als je door een bui of met vorst hebt hardgelopen! Je voelt je dan even onoverwinnelijk, het gevoel dat je alles aankunt. En dan voelt een obstakel in het gewone leven niet zo erg meer. De natuur leert het ons al: na regen komt zonneschijn. Na de winter komt de lente weer.

En het enige wat je maar hoeft te doen is je sportschoenen aantrekken en gáán: just do it!

image

image

Nieuw loopmaatje

Sinds zaterdag heb ik er een nieuw loopmaatje bij. Mijn oude was versleten en was nodig aan vervanging toe. Ik heb het natuurlijk over mijn sporthorloge.

Zaterdag werd de Garmin Forerunner 220 bij mij bezorgd en ik ben aangenaam verrast door het apparaatje! Zo is hij veel lichter dan mijn oude (je voelt niet dat je hem om hebt), beschikt over meer functies, heeft een kleurenscherm en het oplaadmechanisme is verbeterd ten opzichte van de 110. En vooruit, ik ben ook wel gecharmeerd van de kleuren!
Helaas voelde ik me zaterdag grieperig, dus heb ik hem niet direct uit kunnen testen. Maar na een paracetamol en 12 uren slaap kon ik er weer tegenaan. In het weekend plan ik meestal mijn lange duurloop, maar heb zondag ditmaal een kort duurloopje gedaan van bijna 7 kilometer. In een heerlijk rustig tempo, want ik wou niet te hard van stapel lopen na die zaterdag.
Het horloge had binnen drie seconden een GPS-signaal en toen kon ik beginnen. Voor mijn loop had ik ingesteld dat ik bovenin het scherm de afgelegen afstand kon aflezen, middenin mijn tempo en onderaan mijn hartslag. Ik loop niet vaak met een hartslagmeter maar omdat je daarmee ook kunt weten of je griep hebt, leek het mij wel handig. Als je niet fit bent is je hartslag hoger. Gelukkig ‘herkende’ mijn nieuwe horloge de borstband. Zo hoefde ik geen nieuwe hartslagmeter te kopen.
Na 3 kilometer had ik een hartslag van 155 en dat is voor mij mijn ‘normale’ hartslag tijdens een duurloop. Tijdens zo’n duurloop ben ik niet buiten adem en kan ik nog gemakkelijk praten.

image

Al met al ben ik zeer tevreden met dit horloge en zal hem meestal met mijn trainingen om hebben. Niet altijd, want zonder enige poeha en op gevoel lopen is ook belangrijk!