Back on track

Back on track… Zowel letterlijk als figuurlijk! De kilometers per week lopen steeds meer op en sinds een maand train ik weer met MilaSneek op de baan!

Het is nu 8 weken geleden dat ik het hardlopen weer heb opgepakt na mijn bevalling. Ik ben begonnen met 2 keer 1,5 kilometer en heb dit elke week steeds verder opgebouwd. Van tevoren had ik geen schema in mijn hoofd. Per loop ging ik op mijn gevoel af. En zo kon ik vorige week 8 kilometer in één keer achter elkaar aan hardlopen. Heerlijk! 

Zondag 30 oktober werd de eerste van de vier Winterlopen in Sneek weer georganiseerd. Deze loop heeft een omvang van 8,9 kilometer. Ik heb even getwijfeld om mee te doen omdat ik die afstand nog niet in de benen had. Maar heb toen besloten de Winterloop lekker rustig te lopen en elke Winterloop probeer ik ‘m steeds sneller te lopen.

De weersomstandigheden waren zondag perfect: 12 graden en windstil. De hele loop heb ik mooi constant op 11 kilometer per uur (5.30 minuten per kilometer) gelopen. Stiekem had ik een tijd van 50 minuten in mijn hoofd en dat is met 48 minuten ruimschoots behaald!

Vorig jaar huppelde mijn dochtertje nog mee in mijn buik met de Winterlopen en nu wacht ze me thuis op. Ik kan niet wachten tot ze later bij de finish staat of zelf aan een start staat van een kidsrun!

Happy running!

Yeah, de 8 km aangetikt!

Genieten geblazen tijdens de Winterloop

Advertenties

Met z’n tweeën over de finish

image

Nu met 25 weken zwangerschap begint de rug wat te protesteren met de intervallen. Met de extra kilo’s begint het zwaartepunt te verschuiven en je looptechniek verandert. Eerst liep ik met een verende techniek en nu lijk ik amper van de grond te komen en zijn de stappen kleiner geworden. Volgens mij is het tijd geworden om me meer te richten op langzamere duurlopen…

Maar voor ik dat doe, heb ik afgelopen zondag meegedaan met een loopwedstrijd: de Ronde van Súdwest Fryslân. Lekker dichtbij: startend en eindigend op mijn atletiekbaan.
Mijn doel was om de vijf kilometer te lopen in een rustig tempo (minder belastend voor de rug/bekken). Überhaupt zwanger de wedstrijd uitlopen leek mij al geweldig! En dat een gedeelte van het inschrijfgeld naar het KWF gaat is mooi meegenomen!

Het was zonnig weer en er stond een windje. Het was warm genoeg voor een korte broek en t-shirt! Yeah! Met deze wedstrijd kon je ook kiezen voor de 12 of 21 kilometer. Deze groepen startten vijf minuten eerder. Normaal ben ik zenuwachtig voor een wedstrijd, maar met een ander doel voor ogen had ik daar geen last van. Lekker relaxed vertrok ik met de start. Het was best drukkend weer en wou mezelf niet oververhitten. Na één kilometer zag ik dat ik 12 kilometer per uur liep en dit tempo beviel me goed. Ik liep mee met de middenmoot. Even later kregen we tegenwind maar ik kon het tempo blijven vasthouden en haalde zo wat groepjes in. Het was genieten geblazen: lekker ontspannen lopen, geen pijntjes en het zonnetje erbij!
Ik kwam achter een dame te lopen met hetzelfde tempo. Toen we weer voor de wind hadden kreeg ze het zwaarder en haalde ik haar in. Voor we de atletiekbaan weer zouden betreden, ging de route door een weiland. Door de cross- en bostrainingen is mij de ondergrond niet onbekend en kon ik mooi ontspannen blijven lopen. Bij één bocht stond geen vrijwilliger en ik wist dat de route richting de baan zou gaan. Maar de mannen voor mij namen de bocht niet, dus ik ben ook rechtdoor gegaan. Gelukkig hoorde ik een paar meiden van mijn club roepen dat ik wel moest afslaan. Hier door heb ik 100 meter extra gelopen en kwam weer achter die ene dame uit. Op de baan kreeg ik te horen dat wij streden om de derde plaats. Wat?!? Eerst dacht ik laat haar maar winnen, maar toen ik merkte dat ik nog veel over had, sprintte ik haar er de laatste 200 meter uit en eindigde 10 seconden voor haar op de derde plaats!

Dit had ik in mijn stoutste dromen niet verwacht! 25 weken zwanger en dan een derde plek weten te bemachtigen! De twee dames voor me waren wel een paar minuten sneller, maar om in zo’n ontspannen tempo op het podium te komen had ik niet verwacht. En stiekem smaakt dit naar nog meer wedstrijden…

3 in 1

Pfff, eindelijk een moment gevonden om weer even te bloggen. Het is altijd weer even opstarten na de vakantie. Maar inmiddels heb ik alweer 4 weken lesgeven achter de rug, heb ik mijn taak als teamcaptain bij de Millenniumloop volbracht en is mijn nog te doen-lijstje voor de bruiloft bijna afgewerkt! En ook de looptrainingen en wedstrijden zijn weer opgepakt… In deze blog een korte samenvatting van 3 wedstrijden.

Sneek-Bolsward-Sneek
Zaterdag 29 augustus werd de 46e editie van Sneek-Bolsward-Sneek georganiseerd. Het was erg warm en benauwd die dag. Maar de benen voelden goed aan (van de knieblessure had ik geen last meer) en ik had er zin in!

Ik deed mee met de 5 kilometer. Meestal met wedstrijden begin ik te snel en moet ik het later gelden. Mijn doel was om rustig te beginnen en om na drie kilometer te versnellen.
De lopers van de 5 en 10 kilometer startten samen. De eerste 300 meter werden afgelegd op de atletiekbaan van AV Horror. Ik liep rustig mee met de middenmoot. Na 2 kilometer begon ik last te krijgen van de warmte. Precies op de helft moesten de lopers van de 5 omkeren, weer terug naar de atletiekbaan. Dit stuk hadden we voor de wind, maar doordat het benauwd was kon ik niet veel versnellen. Dankzij het omkeerpunt had ik wel in de gaten dat ik in de voorhoede liep. Voor mij liep een vrouw met hetzelfde tempo en ik probeerde de afstand tussen ons kleiner te maken.

Tijdens de laatste kilometer kreeg ik last van mijn rechterknie en de afstand tussen de vrouw en mij werd groter. De laatste 300 meter moest weer over de atletiekbaan en toen kreeg ik van de speaker mee dat de vrouw en ik de eerste twee vrouwen waren. Op de baan zat ik inmiddels weer vlak achter haar, maar ik wist niet hoeveel zij over had. Ik was bang dat als ik haar voorbij zou snellen, dat ze mij weer in zou halen. Met de laatste 100 meter durfde ik het aan en sprintte haar eruit. Yeah, eerste vrouw geworden! Met de tijd, 22.45, was ik niet tevreden, maar doordat iedereen last had van de warmte ben ik toch blij met het resultaat!

image

Millenniumloop
Een week later werd de (voor de laatste keer helaas) Millenniumloop georganiseerd. Dit in het kader van het 2015Festival. Met de loop en het festival wordt geld opgehaald voor het goede doel: www.thehungerproject.nl. Dit jaar deden er 60 (!) teams mee. Elk team legt in estafettevorm 105 kilometer af door het mooie Súdwest Fryslân! Mijn taak als teamcaptain was het team bij elkaar sprokkelen en de tijdschema’s in orde maken zodat de teamleden wisten waar en hoe laat ze moesten wisselen. En ze voorzien van de startnummers en dat er fietsers waren om hen te begeleiden.

De start was om 7 uur en de dag begon al regenachtig. Maar de sfeer en het zonnetje wat zich zo nu en dan liet zien, maakte veel goed! Bij elk wisseling stond wel een muziekkorps of bandje. Super dat jullie er waren ook al regende het!
De organisatie verdient ook alle lof: het was allemaal weer dik voor mekaar! Duidelijke wegmarkeringen, voldoende vrijwilligers en drinkposten.
Ik wisselde mijn vriend af in Nijland en daar begon ik aan mijn rustige duurloop van bijna 13 kilometer. Begeleid door mijn vader als fietser. De eerste paar kilometer hebben we twee hoosbuien op onze kop gekregen, maar daarna scheen de zon weer en konden we mooi opdrogen.

Mijn doel was om 10 km/ph te lopen, maar het ging zo lekker dat deze dag 12 km/ph goed voelde. Eigenlijk is de Millenniumloop geen wedstrijd en daardoor kun je mooi genieten van de omgeving, muziek en de mooie sport die je samen met honderden mensen op dat moment aan het beoefenen bent. En allemaal voor hetzelfde doel!
De 12,6 kilometer heb ik afgelegd met een hele grote big smile!

image

Heit en ik

image

Slach om Reahûs
En weer een week later, op 13 september, de volgende wedstrijd. Twee jaar geleden deed ik voor het eerst mee aan deze wedstrijd. Ik had toen de tweede prijs en de 6 kilometer afgelegd in bijna 28 minuten. Mijn doel was, dat raad je vast wel, om deze keer sneller te zijn. Maar een negatief stemmetje had de overhand deze dag. Die zei dat ik deze week hard had getraind en dat ik er beter niet aan kon beginnen… Gelukkig heb ik er niet naar geluisterd! Wat een prachtige nazomerwedstrijd was het! Ik kon nog heerlijk in een hemdje en korte broek lopen. En met mijn startnummer 1000 (tevens de laatste, de mensen na mij moesten zonder) moest het helemaal goed komen!

Na de start ging ik wel te snel weg en toen ik dit zag op mijn horloge, vertraagde ik wat. Ik startte helemaal vooraan en geen enkele vrouw haalde me in. Het was warm deze dag, maar genoot van de route door de mooie weilanden van Friesland. Na een stuk door het gras zakte mijn tempo een beetje. Gelukkig was er een waterpost. Ik zag geen vrouw achter me lopen en nam de tijd om wat te drinken. De laatste kilometer was een roes. Mijn concurrentie lag ver achter mij, maar ik probeerde weer wat te versnellen. Door de warmte ging dat lastig en ik kreeg ook last van een blaar. Op het eind een kleine sprint en direct daarna snel een slok water! En BAM! mijn doel behaald: bijna twee minuten sneller dan twee jaar geleden! En een eerste prijs! Me happy!

image

Een boost voor je hardloopcarrière

Hardlopen houd je langer vol als je een doel hebt. Zie het als een stok achter de deur. Meedoen met een wedstrijd geeft een boost aan je motivatie.

Tegenwoordig worden er overal hardloopwedstrijden georganiseerd. Er zit altijd wel een afstand voor je bij. Zoek een wedstrijd dicht bij je in de buurt op en schrijf je in. Inschrijven kan meestal online of voor de start. Zo, nu kun je niet meer terug 😉
Mocht je denken dat iedereen sneller is dan jou, dan valt dit hartstikke mee. Meedoen aan een wedstrijd is tegenwoordig laagdrempelig en echt iedereen, van jong naar oud, snel tot langzaam en van beginner tot gevorderde, doet mee. Dat maakt het ook zo leuk: er zijn altijd wel gelijkgestemden. Gezellig kletsen voor, tijdens of na de wedstrijd. Of in stilte in een groepje lopen die hetzelfde tempo aanhouden als jou.

Samen lopen schept een band. Iedereen is hetzelfde aan het doen. Met sommige wedstrijden word er muziek ingezet. De sfeer is altijd geweldig! En je loopt de mooiste routes!

Hoe bereid je je voor op een wedstrijd?
Een paar weken voor de wedstrijd bouw je de kilometers (en snelheid als je wilt) op om tot 1 a 2 weken voor de wedstrijd weer een beetje af te bouwen, zodat je voldoende hersteld aan de start staat.
Kijk ook naar het tijdstip van de wedstrijd. De meeste wedstrijden beginnen omstreeks 11 uur. Zorg er dan ook voor dat jouw lichaam gewend is om op dit tijdstip te lopen. ’s Ochtends is je lichaamstemperatuur nog niet op zijn hoogst en daardoor is je lichaam wat stijver. Door een paar keer op een ochtend lopen, bereid je je goed voor.
Voor een wedstrijd van 5 of 10 kilometer hoef je niet extra te eten. En drinkposten vind je onderweg wel.

Zorg dat je ruimschoots op tijd bent, zodat je je nog rustig kunt inschrijven, je startnummer op kunt doen en kunt warmlopen. En dan… Op naar de start! Meestal begin je te snel, maar als je dit van te voren weet kun je hier op anticiperen. Zonde als je na een paar minuten al opgebrand bent, toch?

Geniet! Happy running!

Hindeloop 2015

Afgelopen zaterdag had ik een wedstrijd in Hindeloopen. Het leek er ’s ochtends eerst op dat het een grijze dag zou worden, maar gelukkig kwam de zon er later door. Tussen de middag 4 pannenkoeken gegeten en een uur voor de wedstrijd een banaan. Het was een half uurtje met de auto en ik kwam om half 4 aan in ‘Hylpen’. Om 4 uur zou de wedstrijd starten. Helaas was er geen plek meer op het parkeerterrein. Na een paar rondjes rijden heb ik mijn auto maar op een ‘illegaal’ plekje neergezet. Ssst…. Na de inschrijving voor de 5 kilometer had ik nog een kwartier voor de start. Ik heb een kleine 10 minuten ingelopen en 4 versnellingen in wedstrijdtempo gedaan. Toen lekker vooraan gekropen bij de start om snel weg te kunnen. De omroeper riep om dat er een mooie opkomst was van 260 mensen. Nog een minuut voor de start. De lopers om mij heen succes gewenst. Fijn om lid te zijn van een atletiekclub: er zijn altijd wel bekenden van je die ook meedoen met wedstrijden. En toen begon het aftellen van 10 naar 0… GO! Gaan met die banaan!

Na de eerste bocht kon ik mooi wat mensen inhalen. De mensen die ik inhaalde deden de langere afstanden zoals de 11 en 21 kilometer. Ik had geen idee wie er nog meer de 5 kilometer deed, dus ik wist ook niet hoeveelste ik was. Ik kwam steeds dichterbij een meisje. Toen ze een vrijwilliger vroeg of ze nog goed liep voor de 5, had ik in de gaten dat dit een ‘concurrent’ van mij was. Mijn doel werd haar bij te blijven. Toen kregen we een stuk tegen de wind in. Ik ging achter een lange man lopen om zo van hem te profiteren. Inmiddels waren we op de helft en moesten we een stuk door het weiland en onze ademhaling werd beide wat zwaarder. Na het weiland kregen we een bocht naar links om zo weer naar de start terug te lopen. Ik haalde het meisje in, ik wou nu wel van haar af. Ik wenste haar succes en zette een versnelling in. Maar helaas bleef ze kleven. Verdikkeme! We moesten nu over een schelpenpad met een brugje en daarna kwamen we weer in Hindeloopen. Zij haalde me weer in. Oeh, nog 200 meter tot de finish. Ik moest haar bijhouden! 100 meter voor de start zette ik de sprint in, maar het meisje had ook nog wat over… Helaas, ik werd nét tweede.

De organisatie was heel goed geregeld: voldoende vrijwilligers, duidelijke route, drinken en appels bij de finish en een mooie houten medaille.

Rond 5 uur was de prijsuitreiking. Ik kreeg een mooi bos bloemen en een doos vol handbeschilderde bonbons.

Mijn tijd: 21.07 minuten. Weer een beetje dichterbij de 20 minuten!

50

hylpen2

hindeloopen

hindeloop2015

Train, ren, water

waterZondag 10 mei 2015, Moederdag. Maar voor mij en meer dan 1500 mensen ook wedstrijddag! De 4 Mijl van Sneek: twee rondjes door de stad en twee keer over de Waterpoort. Het was warm die dag en ik hoefde niet lang na te denken over de kleding: een kort broekje en hemdje. De thermoshirts kunnen weer onderin de kast!

Voor de loop heb ik samen met een groepje ingelopen en een paar sprintjes getrokken om de spieren voor te bereiden. Daarna heb ik een paar slokjes water genomen. Niet teveel, want ik was bang dat het ging klotsen tijdens het lopen. Met de start stond ik mooi vooraan. Van tevoren had een trainingsmaatje mij al gezegd dat het moeilijk is om in te halen omdat het zo smal is in de straten van Sneek. En toen starten maar! De start was aardig snel. Na 2 kilometer keek ik op mijn horloge en ik zag dat ik 4.20 gemiddeld liep. Als ik dit vol zou houden, werd het een mooie tijd. Maar wat had ik een dorst! Had ik voor de start maar de helft van het flesje opgedronken… Gelukkig was er een drinkpost na 3 kilometer. Normaliter drink ik nooit bij loopjes korter dan 10 kilometer. Rennend drinken lukte me niet, ook al kneep ik het bekertje dicht zodat er een ‘tuitje’ ontstond. Ik goot bijna alles over mezelf heen in plaats van dat ik het dronk. Dus ik was noodgedwongen om even te stoppen. Na deze ‘stop’ kakte ik steeds meer in. Balen! Ik kwam binnen in 28.33.

garmin
Garmin 10 mei 2015

Wat ik hiervan geleerd heb: goed drinken van te voren! Een paar slokjes klotst meer dan een hele grote slok in één keer en ik wil voorkomen om niet weer hoeven te stoppen met een loop korter dan 10 kilometer.