Rust roest, maar niet altijd!

Één van de moeilijkste en mooiste trainingen vind ik de langzame duurlopen. Wanneer je doel is om sneller te worden, voelt het heel tegenstrijdig om langzaam te lopen.

Waarom doe ik ze dan wel? Het duurde bij mij een tijd voordat het kwartje viel: je hoeft niet altijd op je allersnelst te hardlopen. Van mijn 16e tot mijn 25e zat ik niet bij een atletiekvereniging en om te testen of ik wel progressie boekte, probeerde ik elke week mijn rondje van 9 kilometer steeds sneller te lopen. In het begin ging dit met grote sprongen, maar na een tijdje werd het een kwestie van seconden tot er helemaal geen schot meer in zat. Ik kreeg last van blessures en na een blessure was ik alweer blij dat ik 5 kilometer kon voltooien en probeerde deze afstand ook steeds sneller af te leggen. Maar door alle blessures en pogingen om weer op te bouwen werd ik niet sneller.

Toen ik weer ging trainen bij MiLa Sneek  wou ik niet onderdoen voor de andere atleten en zo werd elke training een krachtmeting. Dom dom… De blessures hielden niet op. Ik was er zo schijtziek van, maar trapte er elke keer weer in. Tot ik mijn doel ging bijstellen: niet sneller worden maar sowieso een jaar blessurevrij kunnen hardlopen. En ik ging het advies van de trainers opvolgen: ontspannen lopen. Na jarenlang alleen op je allerhardst trainen, was het even zoeken wat ook alweer ontspannen was. Toen de basis weer was gelegd, deed ik de intervallen op een hoger tempo en de duurlopen in het weekend werden rustiger om zo mijn lichaam de tijd te geven om te herstellen én sterker te worden. De echte training zit hem niet in de training zelf, maar in het herstellen. Rust je niet, dan maak je je lichaam alleen maar kapot.

image

Door schade en schande word je wijs… Ik vind het nog steeds lastig om rustig te lopen. Gister haalde een man mij in op de fiets en die zei: “je hebt best de pas erin!” “Pff, je moest eens weten hoe langzaam dit voor mij is…” dacht ik. Maar ik kon erom lachen, want die man bedoelde het goed. Ik moet het competitieve bewaren voor de wedstrijden en de schoonheid en voordelen van de langzame duurlopen inzien. Met lange duurlopen leer je je lichaam energie te halen uit vet en hierdoor ga je effectiever om met opgeslagen koolhydraten. Ook train je het cardiovasculaire systeem zodat de bloedvoorziening van de spieren gestimuleerd wordt. Dit systeem is de machinekamer van het lichaam en door op deze manier te trainen (in combinatie met intervaltraining) zorgt dit ervoor dat je op termijn een hogere gemiddelde snelheid hebt bij dezelfde inspanning. Je wordt er dus sneller van! Hé, dat is mooi meegenomen! En nog een voordeel van het langzame lopen is dat je de tijd hebt om te genieten van de natuur om je heen!

image

Happy running!

Advertenties

Het leed wat blessure heet…

Op dit moment is een coldpack mijn beste vriend. Tijdens de sprinttraining van maandag voelde mijn knie niet oké en de dag erop kon ik amper van de trap afkomen. Ik heb een blessure een jaar lang kunnen voorkomen, maar nu is het weer zover.

In een eerdere post had ik al verteld dat mijn heupen een zwak punt zijn en dat ik ze versterk met oefeningen. Nou ahum, de laatste weken was dat echt minimaal. Wat nog erger is: ik schreef de laatste weken wél netjes in mijn logboek dat ik de oefeningen weer op moest pakken… En tja, nu moet ik op de blaren zitten.

Doordat je met het hardlopen repeterende bewegingen maakt is de kans op blessures groot.
Om deze te voorkomen kun je:
1. Op goed schoeisel lopen;
2. Rustig afstand en tempo opbouwen;
3. Op techniek letten;
4. Niet teveel aan dezelfde kant van de weg lopen (weg loopt meestal wat scheef);
5. Op tijd rust nemen om te herstellen;
6. Niet teveel alcohol nuttigen;
7. Je zwakke punten versterken;
8. Wisselen van ondergrond (maar bijv. lopen in het bos vereist ook weer aanpassing en gewenning).

Gelukkig weet ik dat deze blessure weer overgaat, maar ben retejaloers op allen, hoe snel of langzaam ook, die ‘gewoon’ kunnen hardlopen. 😦
Hopelijk kunnen jullie wat met de tips en overkomt jullie het ‘leed’ niet! En mocht het helaas wel gebeuren, zie het dan als een les dat je je lichaam leert kennen om het de volgende keer te kunnen voorkomen. And stick with it!

image