Rust roest, maar niet altijd!

Één van de moeilijkste en mooiste trainingen vind ik de langzame duurlopen. Wanneer je doel is om sneller te worden, voelt het heel tegenstrijdig om langzaam te lopen.

Waarom doe ik ze dan wel? Het duurde bij mij een tijd voordat het kwartje viel: je hoeft niet altijd op je allersnelst te hardlopen. Van mijn 16e tot mijn 25e zat ik niet bij een atletiekvereniging en om te testen of ik wel progressie boekte, probeerde ik elke week mijn rondje van 9 kilometer steeds sneller te lopen. In het begin ging dit met grote sprongen, maar na een tijdje werd het een kwestie van seconden tot er helemaal geen schot meer in zat. Ik kreeg last van blessures en na een blessure was ik alweer blij dat ik 5 kilometer kon voltooien en probeerde deze afstand ook steeds sneller af te leggen. Maar door alle blessures en pogingen om weer op te bouwen werd ik niet sneller.

Toen ik weer ging trainen bij MiLa Sneek  wou ik niet onderdoen voor de andere atleten en zo werd elke training een krachtmeting. Dom dom… De blessures hielden niet op. Ik was er zo schijtziek van, maar trapte er elke keer weer in. Tot ik mijn doel ging bijstellen: niet sneller worden maar sowieso een jaar blessurevrij kunnen hardlopen. En ik ging het advies van de trainers opvolgen: ontspannen lopen. Na jarenlang alleen op je allerhardst trainen, was het even zoeken wat ook alweer ontspannen was. Toen de basis weer was gelegd, deed ik de intervallen op een hoger tempo en de duurlopen in het weekend werden rustiger om zo mijn lichaam de tijd te geven om te herstellen én sterker te worden. De echte training zit hem niet in de training zelf, maar in het herstellen. Rust je niet, dan maak je je lichaam alleen maar kapot.

image

Door schade en schande word je wijs… Ik vind het nog steeds lastig om rustig te lopen. Gister haalde een man mij in op de fiets en die zei: “je hebt best de pas erin!” “Pff, je moest eens weten hoe langzaam dit voor mij is…” dacht ik. Maar ik kon erom lachen, want die man bedoelde het goed. Ik moet het competitieve bewaren voor de wedstrijden en de schoonheid en voordelen van de langzame duurlopen inzien. Met lange duurlopen leer je je lichaam energie te halen uit vet en hierdoor ga je effectiever om met opgeslagen koolhydraten. Ook train je het cardiovasculaire systeem zodat de bloedvoorziening van de spieren gestimuleerd wordt. Dit systeem is de machinekamer van het lichaam en door op deze manier te trainen (in combinatie met intervaltraining) zorgt dit ervoor dat je op termijn een hogere gemiddelde snelheid hebt bij dezelfde inspanning. Je wordt er dus sneller van! Hé, dat is mooi meegenomen! En nog een voordeel van het langzame lopen is dat je de tijd hebt om te genieten van de natuur om je heen!

image

Happy running!

Advertenties

Auteur: runningsamantha

Hardlopende moeder

2 gedachten over “Rust roest, maar niet altijd!”

  1. Je blog geeft mij energie om ook weer te gaan rennen.
    Door een blessure (ik ging te snel te hard…) nu een aantal weken uit de running. Maar wil weer heel graag gaan beginnen. En dan net als jij schrijft. Blessurevrij kunnen blijven rennen.
    Mooie foto!!

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s